W lutym 2020 r. ukazały się dwa kolejne tomy serii Żydzi. Polska. Autobiografia.
Tom trzeci pt. Nastarsze pamiętniki Żydów krakowskich prezentuje on najstarsze teksty wspomnieniowe Żydów związanych z Krakowem. Zostały one przetłumaczone z języka hebrajskiego. Są to najstarsze zabytki pamiętnikarstwa żydowskiego z okresu I Rzeczypospolitej (XVII w.). Mają one szczególną wartość literacką oraz jako źródło historyczne.
Zwój pana Meira przetłumaczony i opracowany przez Leszka Kwiatkowskiego to historia uprowadzenia piętnastoletniego żydowskiego chłopca. Wędrujący z Moraw do Krakowa Meir ben Jechiel został porwany przez polskiego szlachcica. Wspomnienia z okresu niewoli pełne są niedomówień i zagadek, których rozwikłanie wymagało niemal detektywistycznych poszukiwań. Dają przy tym ciekawy wgląd w sferę współżycia ludności żydowskiej z nieżydowską na początku XVII wieku.
Zwój nienawiści przetłumaczyła i opracowała Agata Paluch. Jego autorem jest Jom Tow Lipmann Heller, jeden z najważniejszych rabinów Europy Środkowo-Wschodniej w czasach wojny trzydziestoletniej i powstania Chmielnickiego. Zwój opowiada, jak wskutek intrygi trafił do więzienia i jakie koleje przeszedł później aż do objęcia rabinatu krakowskiego. W swoim autobiograficznym tekście Heller ukazuje realia epoki z perspektywy członka tradycyjnej elity żydowskiej.
Tom czwarty serii pt. Moje wspomnienia stanowi przetłumaczona z języka jidysz i opracowana krytycznie przez Agatę Reibach druga część wspomnień Jecheskiela Kotika. Autor, zachęcony sukcesem pierwszej części szybko opublikował ich drugą część, zabierając czytelników w dalszą podróż po miastach i miasteczkach XIX-wiecznej strefy osiedlenia. Tym razem jednak nie jest to podróż sielankowa i sentymentalna. Wręcz przeciwnie – drugi tom jest przepełniony smutkiem, pesymizmem i silnym poczuciem życiowej klęski. Kotik opisuje w nim koleje swojego losu: wędrówki w poszukiwaniu godnego zajęcia i związane z tym niepowodzenia.
Historyczna wiarygodność i dokładność jego przedstawień jest w tomie drugim większa niż w pierwszym, co czyni ze Wspomnień Kotika jedyny w swoim rodzaju dokument historyczny.
Wkrótce ukaże się też tom piąty serii. Będą to wspomnienia Estery Racheli Kamińskiej pt. Boso przez ciernie i kwiaty. Memuary „matki teatru żydowskiego”, które z języka jidysz przetłumaczyła i opracowała krytycznie Mirosława Bułat.
Więcej informacji na temat książek na stronie serii.